Güneş öleli çok olmuş , bir kaç haylaz genç ve onların daha çocuk doğurmamış anne ve babaları var sokaklarda ellerinde siyah diktörtgen çantalarıyla...Tükürüklü,kusmuklu afedersiniz ama sıçmıklı çimenlerde adeta sek sek oynayarak ilerliyorum kutudan farksız olmayan iddasız mimarisiyle alsancak iskeleye.Sağımda ve solumda öbek öbek Man In Black ler var ; bakıyorum , utanıyorum çeviriyorum kafamı devam ediyorum , onları akdenizin akşamlarıyla başbaşa bırakıyorum ama yinede içimdeki siz ''egedesiniz ulan zibidiler'' diye bağırma emelini bir başka bahara saklıyorum.Bir l toprağa , bir çimlere , bir çakıl taşlarına, bir taşlara basarak sürdürdüğüm yolculuk önünde bağıra bağıra gülüşüp vedalaşan gençler olan alsancak iskelenin ayna görevi gören camına bakmamla son buluyor.Üstünde ''pelikanlar körfezde...'' yazan kenkartımı çıkartıyor ve o tanıdık bülbül tonundaki onaylama sesini duyuyorum ve bindik bir alamete gedeyoz kıyamete diye bağıran topluluğun arasına karışıyorum. Benim yaş grubuma en uzak kişilerin bulunduğu köşede bir yer kapıyor ve ayakta oturuyorum . Burada huzuru buldum , etliye sütlüye karışmayan insanlar var her yanımda.Dirseğimi yiyen bir çocuk , CHP'ye oy verecek kısa saçlı bir teyze , gençliğinde seksten yalama olmuş bitkin vücuduyla ayakta dahi duramayan yaşlı bir amca ve kızını erkeklerden korumanın mutluluğuyla allaha içinden dua eden bir yobaz.Sabırsızca kıpırdaşan Türk Topluluğu sanki gaipten biri ''Duydunuz Zilin Sesini !'' demiş gibi birden heyecanlarının son noktalarına ulaşıyorlar ve o anki yaşama amaçları olan ''Cereyan Almayan Sıcacık Bir Koltukta Oturma'' hayallerini gerçekleştirmek için fırlıyorlar.Ben ise arkada durup sırıtarak bakıyorum kalabalığa , ulan diyorum , ulan hepiniz evinize gidiyorsunuz , bir bok varmış gibi acele ediyorsunuz , ben diyorum , ben ise hayatımın macerasını yaşamaya . Son bir kez kafamı yetişkinlerin ''ah sizi afacan gençler '' sallamasıyla salladıktan sonra . Bende koyuluyorum vapur yoluna...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder