Sevgilerimle

Merhaba, küçüklüğümden beri blog yazmanın nasıl bir iş olduğunu düşünen ve ona özenen ben, bunun bir gençlik hevesi olmadığını belirteyim.Arkadaşşımla yaptığım bu proje gençlere iş imkanı sağlamayacak sadece ileride baktığımda aha ne yazmışım-yazmışız dedirticek bana, veya blog yazmayı düşünen bir arkadaşım olacak olursa ehe ben bir ara yazıyordum ama bıraktım diyebileceğim karizmam daha çok artıcak, 'çevre' edineceğim, karlı bir iş değil mi?O da benim bu yazımı okuyacak ve paradoksa girecek bu daha da güzel olur mesela.Ah, hayatta hep işbitiren olmak istedim.Ne var ki bu sandığımdan zor olmuştu her zaman.Bazen yalnız kaldığımda kendimi bir şekilde gaza getirip personellerini iyi yöneten, şirketinde gerekli riskleri alan, beklenmedik olaylar karşısında harika çözümler üreten ve o meşur toplantılarda sinirlenmeden, daha doğrusu çelik gibi sinirleri olup, karşıdakine mütiş bir cevap vererek onu toplantıdan tabiri caizse dışlayan, yüzü moraran bir insan haline getirmek istiyorum.Yani ileride.Sonra da etrafıma cin gibi bakıp bir olay olsun çözüm arıyım kendimi çok afedersiniz ispat edeyim diye düşünüyorum.Sonra hayat sizi törpülüyor ve yine o kişiliğinize dönüyorsunuz lan dönmezsen çok salak bişey olur zaten.Ne olayı oluyor da çözüyorsun; arkadaşların nereye gidemeyeceklerini karar veremiyor o sırada sen liderlik ruhuna en çok sahip olan kişi olarak çıkıp yeter, buraya gidelim deyip herkesi susturuyorsun bu mu yani olay?Biraz gerçekçi düşün prison break'te değiliz.Saygılarımla.Bu arada Nestea'nin, Nestea Ice Tea olduğunu öğrendiğimde çok gülmüştüm.
tolga